اگر در جواز نكاح مرد آزاد با كنيز دو شرطى را كه سابقا گذشت معتبر بدانيم در اينجا بايد بگوئيم مرد پس از اختيار اسلام اگر بين زنان حرّه و كنيز در اختيار جمع نمود نكاحش با كنيزان باطلست زيرا يكى از دو شرط جواز عدم قدرت بر ازدواج با حرّه بود و چون در اينجا قدرت مزبور حاصل است لاجرم وجهى براى بقاء نكاح كنيز در بين نيست . قوله : الشرطين : مقصود از دو شرط يكى عجز از تزويج حرّه است و ديگرى خوف عنت مىباشد . قوله : توجه انفساخ نكاحها هنا : يعنى نكاح وى با كنيز . البته مقصود از نكاح همان نفس اختيار كنيزى است كه سابقا و قبل از اسلام زوجه‌اش بوده است . قوله : اذا جامعت حرّة : ضمير در [ جامعت ] بامه راجع است . قوله : لقدرته عليها : ضمير در [ لقدرته ] بزوج و در [ عليها ] به حرّه راجع است و اينعبارت علّت است براى توجه انفساخ نكاحها . متن : و لو تعددت الحرائر اعتبر رضاهن جمع ما لم يزدن على أربع فيعتبر رضاء من يختارهن من النصاب . و لا فرق في التخيير بين من ترتب عقدهن و اقترن ، و لا بين اختيار الأوائل و الأواخر ، و لا بين من دخل بهن و غيرهن و لو أسلم معه أربع و بقي أربع كتابيات فالأقوى بقاء التخيير . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين :